به گزارش نوین مگ، پاکو خمس، سرمربی نامآشنای اسپانیایی که هدایت تراکتور را بر عهده داشت و این روزها به عنوان دستیار نونو اسپیریتو سانتو روی نیمکت وستهم نشسته است، در پادکست معماران لالیگا با ادبیاتی تند و هیجانی، از حقایق تلخ دنیای مربیگری پرده برداشت.
خمس که به تازگی به عنوان دستیار نونو اسپریتو سانتو در وستهم منصوب شده، در این گفتگو به شدت از آنالیز ویدئویی به عنوان عصای دست مربیان مدرن دفاع کرد: «بازیکنان کمکم به دریافت حجم بالایی از اطلاعات عادت کردهاند. دو راه برای کار وجود دارد: یکی در زمین مسابقه که ساعتها وقت میبرد و دیگری از طریق ویدئو. کار در زمین برای تمرینات تاکتیکی بسیار خستهکننده است. اگر بتوانید با یک جلسه نیمساعته ویدئویی مفاهیم را انتقال دهید، بازیکن کمتر خسته میشود. برای من، ویدئو بهترین ابزاری است که در فوتبال داریم تا دقیقاً همان چیزی را که میخواهیم، به تصویر بکشیم.»
این تئوریسین باتجربه که کولهباری از تخصص در مربیگری دارد، در پاسخ به این سوال که تعریف مربی چیست، بدون درنگ گفت: «سرمربی باید کسی باشد که بازیکنانش را ارتقا دهد. او به بهترینِ بازیکنانش نیاز دارد تا بهترین موقعیت را برای تیم خلق کند. هرچه بیشتر به آنها یاد بدهید، نتیجه بهتری میگیرید چون بازخورد آن مستقیماً در نتایج تیم دیده میشود.»
اما اوج صحبتهای خمس جایی بود که به ناعدالتیها در دستمزد مربیان اشاره کرد: «وقتی تیمی نتیجه نمیگیرد، مربی مسئول نهایی است و همیشه اولین کسی است که سرش بالای دار میرود! اما حقیقت این است که او اغلب تقاص اشتباهات مدیران ورزشی و رؤسایی را میدهد که شهامت پذیرش مسئولیت ندارند؛ حتی وقتی تقصیر آنها بسیار بیشتر از مربی است. متأسفانه سازوکار فوتبال همین است. همیشه گفتهام، عذرخواهی میکنم بابت لحنم، اما در نهایت سرمربی یک آدم سادهلوح (سیبل) است که به خاطر بقیه اعضای باشگاه، باید تاوان بدهد و غرق شود.»
خمس که در دو مقطع هدایت رایو وایکانو را بر عهده داشته، با احساسی خاص از این تیم یاد کرد: «رایو تیمی بود که من را به دنیا معرفی کرد. در لالیگا، با بودجهای ناچیز و در حالی که تیم به دلیل ورشکستگی تحت مدیریت قضایی بود، بهترین فصل تاریخ باشگاه را رقم زدیم. چطور میشود این را توضیح داد؟ فقط باید گفت “فوتبال”!»
او همچنین به بازی تاریخی مقابل بارسلونای پپ گواردیولا اشاره کرد؛ روزی که رایو توانست در مالکیت توپ بر بارسای بزرگ غلبه کند: «باخت مقابل آن بارسلونا قابل پیشبینی بود. ما بعد از ۵ سال که هیچ تیمی نتوانسته بود مالکیت توپ را از آنها بگیرد، این کار را انجام دادیم، هرچند برای پیروزی کافی نبود. یکی از شیرینترین خاطرات من به عنوان مربی در نوکمپ رقم خورد؛ ۳-۱ باختیم اما نه تنها هواداران ما را تشویق کردند، بلکه به یاد دارم ژاوی، اینیستا و بقیه ستارهها جلوی رختکن منتظر ما ایستاده بودند و برایمان دست زدند. آنها درک کردند که ما یک بازی بزرگ ارائه دادیم و تمام توانمان را در زمین گذاشتیم.»
در نهایت، خمس درباره دوران فوتبالی خودش به عنوان بازیکن صحبت کرد: «بزرگترین نقطه قوت من نظم و انضباط بود. میدانستم چه تواناییهایی دارم و کجا باید پیشرفت کنم. در نهایت به تمام رویاهای کودکیام رسیدم و دوران حرفهای درخشانی داشتم. واقعاً نمیتوانم شکایتی داشته باشم.»
