ظاهراً اینتل در حال آماده شدن برای روزهایی است که قدرت پردازشی بالاتر حرف اول را میزند و کسی به گرما یا مصرف سرسامآور تراشهها اهمیت چندانی نمیدهد. این شرکت به همین منظور به تشریح چگونگی تغذیه یک هیولای گرافیکی با مصرف 5,000 وات می پردازد.
این شرکت اعلام کرده قصد دارد در کنفرانس ISSCC سال ۲۰۲۶ طرح خود برای چگونگی طراحی و تغذیه یک GPU با توان ۵۰۰۰ وات را تشریح کند تا نشان بدهد اگر روزی به چنین تراشههای پرقدرت و بسیار پرمصرفی نیاز پیدا کنیم، امکان ساخت آن وجود دارد.
راهکار اینتل برای ساخت گرافیک بسیار پرمصرف
اینتل میگوید روش کنونی تغذیه پردازندههای گرافیکی که مبتنی بر تعبیه اجزای مدار تغذیه بر روی بُرد PCB کارت گرافیک است، برای تغذیه GPU های بسیار پرمصرف جواب نمیدهد و برای عبور از این محدودیت، قصد دارد تنظیمکنندههای ولتاژ را از برد کارت به داخل خود پکیج GPU منتقل کند. از نظر تئوری این کار با کاهش طول مسیرها، به کاهش تلفات انرژی کمک بزرگی میکند و میتوان انرژی بیشتری را به GPU رساند.
این فناوری قرار است با فناوری پکیجینگ پیشرفته Foveros-B اینتل همراه شود. طبق برنامهریزیها، Foveros-B از سال ۲۰۲۷ آماده تولید خواهد بود و مشتریان اینتل میتوانند نمونههای اولیه GPUهای مجهز به رگولاتور ولتاژ داخلی (IVR) را از سال آینده برای انجام آزمایشات دریافت کنند.
البته اینتل تنها بازیگری نیست که به سمت پردازندههای چندکیلوواتی میرود. گزارشها نشان میدهد نسل بعدی شتابدهندههای انویدیا با اسم رمز Rubin ممکن است تا ۲.۳ کیلووات توان مصرفی داشته باشند و شاهد رکهایی با مصرف بیش از ۲۵۰ کیلووات باشیم. شرکت TSMC هم برنامههای مشابهی برای تولید تراشههای مجهز به ماژول رگولاتور ولتاژ داخلی دارد.
با وجود اینکه اینتل میگوید برای ساخت GPU های با مصرف چند هزار واتی راهکار دارد، اما چالشهای بزرگی همچنان باقی است. مدیریت حرارت در GPUهایی با توان چند هزار وات و طراحی خنککنندههای قابل نصب بر روی رک سرورها از جمله این چالشها ستند. برخی کارشناسان میگویند اگر چنین GPUهای بسیار پرمصرف و داغ واقعاً تحقق پیدا کنند، خنکسازی به روش غوطهوری (Immersion Cooling) احتمالاً تنها راهکار عملی خواهد بود.
