به نقل از livescience؛ خاکهای مجارستان پس از قرنها سکوت، پرده از راز یک تراژدی خانوادگی و نظامی برداشت. باستانشناسان بقایای سه جنگجوی نخبه را کشف کردهاند که ۱۱۰۰ سال پیش با تشریفات کامل، همراه با سلاحهای مزین و اسبهایشان دفن شده بودند.
این کشف تنها یک یافته باستانشناسی ساده نیست؛ آزمایشهای ژنتیکی نشان میدهد که این سه نفر با هم نسبت خونی داشتهاند و به احتمال زیاد، یک پدر و دو پسر نوجوانش بودهاند که در کنار هم آرام گرفتهاند.
این گورها در نزدیکی روستای آکاستو (Akasztó)، واقع در ۹۲ کیلومتری بوداپست پیدا شدهاند. حفاریها را تیمی از داوطلبان و متخصصان موزه کاتونا یوژف (Katona József) انجام دادهاند. تاریخگذاریها نشان میدهد که این افراد در دهه ۹۲۰ یا ۹۳۰ میلادی دفن شدهاند.
خون و شمشیر: یک خانواده جنگجو
نتایج آزمایش DNA تصویری دقیق از روابط این سه نفر به دست میدهد. مسنترین فرد، مردی بین ۳۰ تا ۳۵ ساله بوده است. در کنار او، دو نوجوان قرار داشتند؛ یکی ۱۷ تا ۱۸ ساله و دیگری پسری ۱۵ یا ۱۶ ساله.
تحلیلهای ژنتیکی تایید میکند که همه آنها از خط پدری با هم مرتبط بودهاند. این یعنی ما احتمالا با یک پدر و دو پسر، یا شاید دو برادر و یک برادرزاده روبرو هستیم که همگی عضو یک گروه نظامی ردهبالا بودهاند.
تجهیزات اشرافی و ردپای جنگهای ایتالیا
آنچه این گورها را متمایز میکند، اشیاء گرانبهایی است که همراه اجساد دفن شده است. جنگجوی ۱۷ ساله کمربندی با تزئینات نقره طلاکوب داشته و کیف چرمی خاصی موسوم به سابرتاش (Sabretache) با پلاک نقرهای حمل میکرده است.
عکاس: Ágnes Füredi / www.livescience.com
دست چپ او با یک انگشتر طلا که نگین شیشهای آبی داشته تزئین شده بود و روی پاهایش پابندهای نقرهای قرار داشت. این سطح از تجملات، بدون شک نشاندهنده جایگاه اجتماعی بسیار بالای آنهاست.
نوجوان ۱۵ ساله نیز با تیردانی حاوی هفت تیر و یک کمان دفن شده بود. نکته جالب اینجاست که انتهای کمان و دسته آن با پلاکهای شاخ گوزن پوشانده شده بود که نشان از ساخت سفارشی و گرانقیمت این سلاح دارد.
سکههایی که داستان جنگ را روایت میکنند
در مجموع، ۸۱ سکه در این گورها پیدا شد. اکثر این سکهها متعلق به شمال ایتالیا و دوران پادشاهی برنگار (Berengar) هستند که بین سالهای ۸۸۸ تا ۹۲۴ میلادی بر بخشهایی از ایتالیا حکومت میکرد.
باستانشناسان معتقدند که این سکهها سوغات سفرهای جنگی هستند. در آن زمان، مجارها پادشاهی خود را تشکیل داده بودند و جنگجویانشان مرتبا در کمپینهای نظامی شمال ایتالیا شرکت میکردند.
تحلیل ایزوتوپهای استخوانی نیز نشان داد که رژیم غذایی این افراد سرشار از پروتئین حیوانی بوده است. این تحلیلها ثابت میکند آنها اعضای یک گروه نخبگان نظامی بودهاند. با اینکه هنوز مشخص نیست آنها چگونه جان باختهاند، اما نحوه تدفینشان، احترام و جایگاه ویژه آنها را در جامعه آن روزگار نشان میدهد.
