در قلب شهرهایی که زمانی زیر پرچم اتحاد جماهیر شوروی قرار داشتند، ایستگاههای مترو نهتنها کارکردی حملونقلی داشتند، بلکه بهعنوان «کاخهای مردم» شناخته میشدند؛ فضاهای باشکوهی که قرار بود قدرت، آیندهنگری و وحدت ایدئولوژیک را در زندگی روزمره خلق کنند. عکاس کانادایی، «کریستوفر هرویگ» (Christopher Herwig)، سالها وقت گذاشت تا این معماری زیرزمینی را در لحظات خلوتی پیش از آغاز روز ثبت کند؛ زمانی که سالنها خالی و سکوت حکمفرما است و شکوه طراحیها با تمام جزئیات خود دیده میشود.
ایستگاههای متروی شوروی با ترکیب چشمگیری از موزاییکهای نفیس، ستونهای مرمری، چلچراغهای عظیم، نورپردازیهای کیهانی و فرمهای هندسی دقیق، بیش از گذرگاههای عمومی، شبیه تالارهای یک موزه هستند. این طراحیها بخشی از پروژه فرهنگی و سیاسی حکومت بودند؛ تلاشی برای نشان دادن قدرت صنعتی، افتخارات ملی و آیندهای که وعده داده میشد.
هرویگ با ثبت این فضاها از زاویهای هنری و مستند، مترو را به صحنهای برای روایت تاریخ تبدیل کرده است. عکسهای او نشان میدهد که چگونه هر ایستگاه، با سبک و نمادهای خاص خود، هویت شهری و سیاسی دورهای مهم را بازتاب میدهد. از سنگتراشیهای ظریف در متروی مسکو تا رنگهای پرشور متروی تفلیس، همه چیز در خدمت خلق تجربهای قایب تامل است.
این مجموعه تصویری، فرصتی نادر برای تماشای معماری است که در عمق زمین پنهان شده است، اما همچنان یکی از درخشانترین میراثهای دوران شوروی سابق به شمار میرود. (guardian)
