برای بسیاری از ما، جهانهای استودیو جیبلی پناهگاههایی جادویی هستند؛ دنیاهایی که در آنها اتوبوسهای گربهای غولپیکر در میان مزارع برنج میتازند و ارواح درختان در جنگلهای مهآلود نجوا میکنند. این مناظر زنده و رویایی، از جنگلهای پوشیده از خزه گرفته تا حمامهای عمومی پر از بخار، ترکیبی آشنا و در عین حال خارقالعاده را به تصویر میکشند؛ اما این دنیاها صرفا زاییده تخیل محض نیستند. بسیاری از آنها ریشه در مکانهای واقعی و نفسگیر در سراسر ژاپن دارند. بیایید سفری کنیم به جنگلها، چشمهها و روستاهایی که الهامبخش میازاکی و تیمش بودند. (BBC)
جنگل مقدس مونونوکه: جزیره یاکوشیما
در صحنههای آغازین شاهکار «شاهزاده مونونوکه» (Princess Mononoke) در سال ۱۹۹۷، گرازی غولپیکر از میان جنگلی مهآلود و باستانی، پر از درختان سر به فلک کشیده و ارواح کهن، عبور میکند. این دنیای مسحورکننده، الهامگرفته از جزیره «یاکوشیما» (Yakushima) است؛ جزیرهای ثبتشده در یونسکو که به خاطر اهمیت معنویاش مورد احترام است.
عکاس: نامشخص / Alamy
در یاکوشیما، درختان سدر هزارساله از دل فرشی از خزه سر برآوردهاند و بارانهای مداوم، جنگلی رویایی را تغذیه میکند که میگویند خانه کوداما (ارواح درختان) است.
عکاس: نامشخص / Alamy
یکی از بازدیدکنندگان این حس را اینگونه توصیف میکند:
انگار در اعماق اقیانوس بودم؛ اما به جای آب، جنگل مرا احاطه کرده بود. تجربهای عرفانی بود.
حمام ارواح: چشمه آب گرم دوگو اونسن
در قلمرو یوبابا (Yubaba)، جادوگر حریص انیمه برنده اسکار، «شهر اشباح» (Spirited Away) نیز میتوان دید که استودیو جبیلی از طبیعتی دیگر در ژاپن الهام گرفته است؛ زمانی که پلی قرمز به یک حمام عمومی عظیم منتهی میشود که پنجرههایش در تاریکی شب چون طلا میدرخشند.
عکاس: نامشخص / Getty Images
این حمام، شباهت انکارناپذیری به «دوگو اونسن» (Dōgo Onsen) در شهر «ماتسویاما» (Matsuyama) دارد. با قدمتی نزدیک به ۳,۰۰۰ سال، این چشمهی آب گرم یکی از قدیمیترینها در ژاپن است. ساختمان اصلی آن، «دوگو اونسن هونکان» (Dōgo Onsen Honkan)، یک حمام عمومی تاریخی است که برای استفاده از آب این چشمه ساخته شده است.
عکاس: نامشخص / Alamy
گرچه هایائو میازاکی هرگز به صراحت این الهام را تایید نکرد؛ اما راهروهای پرپیچوخم، کفپوشهای چوبی و سقفهای چندلایه آن، بیشک در حمام «آبورایا» (Aburaya) در فیلم بازتاب یافته است.
جنگل توتورو: تپههای سایاما
شاید هیچیک از مخلوقات جیبلی به اندازه توتورو (Totoro)، آن روح مهربان و عظیمالجثه جنگل، نمادین نباشد. خانه او در انیمه «همسایهی من توتورو» (My Neighbor Totoro) نیز از مکانی واقعی الهام گرفته شده است؛ تپههای «سایاما» (Sayama Hills). این منطقه وسیع ۳,۵۰۰ هکتاری، ترکیبی از جنگلها، زمینهای کشاورزی و تالابهاست که در مرز توکیو و «سایتاما» (Saitama) قرار دارد.
عکاس: نامشخص / Alamy
هایائو میازاکی در نزدیکی اینجا زندگی میکند و استودیو جیبلی تایید کرده که این تپهها از منابع الهام فیلم بودهاند. امروزه بخش بزرگی از این منطقه با نام «جنگل توتورو» توسط بنیادی که در سال ۱۹۹۰ با حمایت میازاکی تأسیس شد، محافظت میشود. در این منطقه حتی خانهای ۱۲۰ ساله به نام «خانه کوروسوکه» (Kurosuke’s House) وجود دارد که یادآور خانه قدیمی خانواده در انیمیشن است و در آن بازسازیهای بازیگوشانهای از ارواح دوده دیده میشود.
این مکانها چیزی فراتر از لوکیشنهای فیلمبرداری هستند؛ آنها گنجینههای فرهنگی و طبیعیای هستند که به ما یادآوری میکنند جادو، گاهی اوقات درست در همسایگی ما پنهان شده است.
عکاس: نامشخص / Alamy
شما کدامیک از دنیاهای میازاکی و جیبلی را بیشتر دوست دارید و چرا؟ نظرتان را برای ما و مخاطبان دیگر کجارو بنویسید.
منبع عکس کاور: moneycontrol.com | عکاس: نامشخص
