پیش از اینکه شهرها لولهکشی آب آشامیدنی داشته باشند، درشکهچیها با منبع و درشکه به مردم آبرسانی میکردند. عکسی سیاه و سفید از این شیوه آبرسانی که در دهه ۱۳۲۰ – ۱۳۳۰ در تهران بیشتر از هر زمانی رواج داشته است. تهران روی شبکهای بزرگ از قناتها شکل گرفته بود؛ بعضی از این قناتها آب بسیار تمیزی داشتند و درشکهچیها برای پر کردن منبعها از آب این قناتها استفاده میکردند.
درشکههای آبرسان یکی از عناصر مهم زندگی شهری تهران پیش از لولهکشی سراسری آب بودند؛ این سیستم یک ساختار تقریبا سازمانیافته داشت و بخش مهمی خدمات عمومی شهری محسوب میشد؛ به مرور با لولهکشی آب آشامیدنی این شغل هم به تاریخ پیوست.
