پروانه‌ها چطور یک چراگاه خشک را به جنگل تبدیل کردند؟

خواندن این مطلب 2 دقیقه زمان میبرد

در منطقه‌ای دورافتاده در «ساراپیکی» (Sarapiquí) واقع در شمال کاستاریکا، زمینی که زمانی چراگاه گاوها بود، اکنون به جنگلی بارانی و انبوه تبدیل شده است. باغ «اکولوژیک پیرلا» (Pierella Ecological Garden) نمونه‌ای موفق از پروژه‌ای خانوادگی است که نشان می‌دهد چگونه گردشگری و طبیعت می‌توانند در تعامل با یکدیگر به احیای زمین کمک کنند. «ویلیام کاماچو» (William Camacho) و «کریستال بارانتس» (Kristal Barrantes)، مالکان این مجموعه، طی سه دهه گذشته با کاشت درختان بومی و پرورش هزاران پروانه، اکوسیستم منطقه را دگرگون کرده‌اند. (BBC)

محتوا پنهان

1 بازسازی زنجیره غذایی و توسعه اکوتوریسم

1.1 سایر نوشته‌های پیشنهادی

دروازه‌ی چوبی ورودی به باغ اکولوژیک پیرلا

پروژه پیرلا که از سال ۱۹۹۵ آغاز شد، یکی از معدود مکان‌های جهان است که از روش «بازپروری به رهبری پروانه‌ها» استفاده می‌کند. کاماچو با سرمایه شخصی، قطعه زمینی به مساحت ۲۰ در ۲۰ متر خرید و با کاشت گیاهان میزبان، مزرعه‌ای پایدار برای پرورش پروانه ایجاد کرد.

درآمد حاصل از فروش شفیره‌ها به باغ‌وحش‌ها و نمایشگاه‌های سراسر جهان، به او اجازه داد تا زمین‌های کشاورزی همسایه را خریداری و به جنگل تبدیل کند.

کاماچو درباره این فرآیند می‌گوید:

ما برای پروانه‌ها درخت کاشتیم و پرندگان بقیه کار را انجام دادند. پروانه‌ها پرندگان را جذب کردند، پرندگان دانه‌ها را پخش کردند و دانه‌ها به جنگل تبدیل شدند.

بازسازی زنجیره غذایی و توسعه اکوتوریسم

حضور پروانه‌ها زنجیره غذایی را از پایین بازسازی کرده است. با گرده‌افشانی گیاهان و جذب پرندگان حشره‌خوار، شرایط برای بازگشت سایر جانوران فراهم شد. «جرالد بارانتس» (Gerald Barrantes)، راهنمای این مجموعه توضیح می‌دهد که اکنون بیش از ۲۰۰ گونه پرنده، انواع میمون، تنبل، گربه‌سایانی مانند «پلنگچه» (Ocelot) و گونه کمیاب «خفاش‌های سفید هندوراسی» (Honduran white bats) در این جنگل چهار هکتاری زندگی می‌کنند.

کاستاریکا که اکنون بزرگ‌ترین صادرکننده پروانه زنده در جهان است و سالانه نزدیک به ۵۰۰٬۰۰۰ شفیره صادر می‌کند، در دهه‌های اخیر تلاش‌های گسترده‌ای برای احیای جنگل‌ها انجام داده است. پوشش جنگلی این کشور که در سال ۱۹۴۰ حدود ۷۵ درصد بود، تا سال ۱۹۸۷ به ۲۱ درصد کاهش یافت. با این حال، سیاست‌های ملی احیای جنگل و توسعه اکوتوریسم باعث شده است که این رقم امروز به حدود ۶۰ درصد بازگردد.

گردشگران در این اقامتگاه بوم‌گردی، برخلاف هتل‌های لوکس، زندگی در دل جنگل را تجربه می‌کنند. بازدیدکنندگان می‌توانند شاهد مراحل دگردیسی پروانه‌ها باشند، در کارگاه‌های شکلات‌سازی شرکت کنند و در تورهای شبانه، حیات‌وحش پنهان جنگل را ببینند. درآمد حاصل از این بازدیدها صرف نگهداری زمین و آموزش جامعه محلی می‌شود تا کشاورزان بیشتری جایگزینی درآمد دامداری با اکوتوریسم را بیاموزند.