علیرضا احمدی در گفتوگو با خبرنگار نوین مگ اظهار کرد: سالها است که داروی وارفارین بهعنوان داروی اصلی ضدانعقاد در بیماران قلبی استفاده میشود، اما مشکلاتی نظیر نیاز به آزمایشهای مکرر، تداخل با غذا و دارو و تفاوتهای فردی در پاسخ به دارو، مدیریت آن را دشوار کرده است و این موضوع بهویژه در کودکان، فشار روانی و اقتصادی زیادی به خانوادهها وارد میکند.
وی با اشاره به ورود نسل جدیدی از داروهای ضدانعقاد خوراکی مستقیم (DOACs) به بازار دارویی کشور افزود: ریواروکسابان یکی از این داروهاست که از سال ۲۰۱۱ در دنیا مورد استفاده قرار گرفته است و در ایران نیز در دسترس قرار دارد؛ این دارو با اثرگذاری بر فاکتور ۱۰ انعقادی، بدون نیاز به پایش مداوم INR، اثربخشی مناسبی در پیشگیری از لختههای خونی دارد.
فوق تخصص قلب کودکان و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی با اشاره به پایان موفقیتآمیز یک مطالعه بالینی در زمینه بررسی و مقایسه عوارض داروی ریواروکسابان (داروی ضد انعقاد) با داروی وارفارین در بیماران با سابقه عمل جراحی تعویض دریچه ششی یا عمل جراحی فونتان ادامه داد: نتایج این پژوهش حاکی از اثربخشی بالای دارو، کاهش عوارض و افزایش رضایت بیماران در مقایسه با داروی کلاسیک وارفارین است.
احمدی عنوان کرد: این پژوهش از آذر ۱۴۰۲ تا اسفند ۱۴۰۳ در مرکز قلب کودکان اصفهان انجام شد و دو گروه از کودکان مبتلا به بیماریهای قلبی را در بر میگرفت؛ گروه نخست شامل ۴۲ کودک بود که پیشتر تحت عمل جراحی فانتن قرار گرفته بودند، جراحیای که برای اصلاح گردش خون در کودکانی با یک بطن فعال انجام میشود و گروه دوم نیز ۴۱ کودک را شامل میشد که بهتازگی جراحی تعویض دریچه ریوی انجام داده بودند، در این گروه، کودکان بهصورت تصادفی به دو دسته تقسیم شدند که نیمی از آنها داروی قدیمی وارفارین را دریافت و نیمی دیگر داروی جدید ریواروکسابان را مصرف کردند.
میزان رضایت بیماران از مصرف داروی جدید بهصورت معناداری بالا بوده است
وی درباره روند درمان اضافه کرد: در گروه فانتن، ابتدا مصرف وارفارین بهطور کامل قطع شد و پس از آنکه میزان رقیق بودن خون شاخص INR به سطح ایمن رسید، داروی ریواروکسابان با دوز مناسب بر اساس وزن کودک آغاز شد؛ این بیماران بهصورت منظم، هر ماه ویزیت میشدند و هر سه ماه نیز اکوکاردیوگرافی برای بررسی وضعیت قلب آنها انجام میگرفت و در طول دوره مصرف این دارو، هیچ موردی از لخته شدن خون یا خونریزی شدید در این گروه مشاهده نشد.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان خاطرنشان کرد: در گروه کودکان با جراحی تعویض دریچه نیز، سه نفر بهدلیل کامل نشدن دوره ششماهه پیگیری، از مطالعه خارج شدند. با این حال، در میان کودکانی که ریواروکسابان مصرف میکردند، عوارض کمتری نسبت به گروه وارفارین دیده شد. یکی از کودکان گروه وارفارین بهدلیل خونریزی از دهان و وجود خلط خونی، از ادامه مصرف این دارو بازماند و پس از انتقال به گروه ریواروکسابان، علائمش بهطور کامل برطرف شد.
احمدی با تاکید بر اینکه میزان رضایت بیماران از مصرف ریواروکسابان بهصورت معناداری بالا بوده است، افزود: حتی پس از پایان مطالعه، هیچیک از بیماران گروه فانتن تمایلی به بازگشت به وارفارین نداشتند؛ این دارو با کاهش تداخلات دارویی و غذایی، حذف نیاز به آزمایشهای مکرر و سهولت مصرف، بهویژه برای کودکان، گزینهای بسیار مناسب به نظر میرسد.
وی تاکید کرد: با وجود نتایج امیدوارکننده این مطالعه و نبود عوارض جدی، لازم است مطالعات چندمرکزی و گستردهتری در سطح ملی و بینالمللی انجام شود تا با انجام متاآنالیزهای جامع، شواهد کافی برای ورود این دارو به منابع مرجع علمی و راهنماهای درمانی کودکان فراهم شود.
