در دل چشمانداز افسونکننده باداب سورت، جایی که تراسهای آهکی در رنگهایی از زرد و نارنجی تا فیروزهای در نور روز میدرخشند، طرحی معماری شکل گرفته که تلاش میکند زیبایی این پدیده طبیعی را نه تکرار، بلکه منعکس کند. این رویکرد بر پایه مشاهده دقیق فرمهای تراورتنی، لایههای رسوبی و جریان آرام آب بنا شده و نتیجه آن، فضایی است که با طبیعت حرف میزند؛ نه اینکه در برابر آن بایستد.
معماران، خطوط سیال و پلهپله بادابسورت را به زبان فضایی ساده و امروزی ترجمه کردهاند؛ سطوحی منحنی، حجمهایی نرم و تغییرات ملایم ارتفاع که مخاطب را به یاد شکلگیری هزارساله این چشمانداز میاندازد. نور طبیعی، عنصر اصلی این تجربه است؛ نوری که در طول روز روی سطوح شفاف و کف چوبی حرکت و حس زنده بودن و پیوستگی با محیط بیرون را تقویت میکند.
مصالح، برگرفته از رنگ و بافت زمین هستند؛ سنگهای بومی، چوب پرداختشده و طیفهای معدنی که آرامش و سادگی را به فضا تزریق میکنند. مسیرها با الهام از جریان آب طراحی شدهاند و فضاهای نشستن و مکث در دل انحناها جای گرفتهاند تا مخاطب بتواند با چشمانداز طبیعی ارتباط مستقیم داشته باشد.
این طرح مفهومی تلاش دارد تا تجربهای خلق کند که معماری و طبیعت در آن مرزی نداشته باشند. فضایی برای تماشا، تنفس و رهایی و جایی که برداشت تازهای از زیبایی بادابسورت، در قالبی معاصر و مینیمال به چشم میآید. (Amazing Architecture)
